ஆயிரத்துத் தொள்ளாயிரத்து எழுபதுகளுக்கு முன்னரும் பின்னரும் கிராமங்களில் எத்தனை தொலைபேசிகள் இருந்தன? கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் குறைந்தது ஒரு தொலைபேசியே இருந்தது அந்தத் தொலைபேசி தபால் நிலையத்தில் இருந்தது. அந்த நேரத்தில், ஒரு தொலைபேசி ஒரு ஆடம்பரப் பொருளாக இருந்தது. அது செல்வத்தின் அடையாளமாக இருந்தது. ஒரு சாதாரண குழந்தைக்கு தூரத்திலிருந்து தொலைபேசியைப் பார்ப்பதைத் தவிர வேறு எதுவும் செய்ய முடியாது.
ஆனால் இன்று தேங்காய் பறிப்பவர்கள் கூட கைபேசிகளைப் பயன்படுத்துகிறார்கள். கையில் தொலைபேசி இல்லாதவர்களைக் காண்பது அரிது. பெரியவர்களை விட குழந்தைகள் தொலைபேசிகளைப் பயன்படுத்துவதில் திறமையானவர்கள். இன்று, கைப்பேசிகள் / தொலைபேசிகள் ஒரு தவிர்க்க முடியாத நுகர்வோர் பொருளாகிவிட்டன.
ஒரு நாள், எனது மகன் கொழும்பிலிருந்து கம்பஹாவுக்கு இரவு புகையிரதத்தில் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, கையால் சைகைகளைப் பயன்படுத்திப் பேசும் ஒரு ஊமைக் கூட்டத்தைக் கண்டான். அந்தக் குழுவில், கையில் விலையுயர்ந்த தொலைபேசியுடன் ஒரு அழகான ஊமை இளைஞனையும் கண்டான். ஊமையான ஒரு மனிதனுக்கு எதற்காக தொலைபேசி தேவைப்படும்? என்று ஆர்வமாக இருந்த என் மகன், அந்த ஊமை இளைஞனைப் பற்றி ஆர்வமாக இருந்தான். அவன் வல்பொல புகையிரத நிலையத்தைக் கடக்கும் நேரத்தில், குழுவின் மற்ற அனைவரும் ரயிலில் இருந்து இறங்கிவிட்டனர். இந்த இளம் ஊமை இளைஞன் என் மகனுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தான். பின்னர் அவன் தன் தொலைபேசியில் அழைப்பொன்றை மேற்கொண்டான். ஒரு கையில் தொலைபேசியைப் பிடித்துக்கொண்டு, மற்றொரு கையால் தொலைபேசி இணைப்பில் இருந்த யுவதியிடம் பேசிவிட்டு, கம்பஹாவைக் கடந்து சென்றான்.
என் மகன் இந்த அனுபவத்தை என்னிடம் சொன்னபோது, எனக்கு எங்கள் குழந்தைப் பருவம் நினைவுக்கு வந்தது. அந்த நேரத்தில், எங்கள் பகுதியில் ஒரு ஊமைப் பெண் இருந்தாள். அவள் அவ்வப்போது எங்கள் வீட்டிற்கு வருவாள். அவள் தொண்டையின் அடிப்பகுதியில் இருந்து மிகவும் மென்மையான ஒலியை எழுப்பி, தன் கைகளால் பேச முயற்சிப்பதை நாங்கள் இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறோம். அந்த நேரத்தில், நாங்கள் அவளுக்காக மிகவும் பரிதாபப்பட்டோம், சகோதர சகோதரிகளாகிய நாங்கள் அவளுக்கு ஒரு கோப்பை தேநீர் அல்லது ஒரு கிளாஸ் தண்ணீர் கொடுக்க முன்வந்தோம். ஆனால் இப்போது, ஊமையாகப் பிறந்தவர்களின் நிலையை எண்ணி நாங்கள் பரிதாபப்படுகிறோம். இதற்கு எந்த காரணமும் இல்லை. இன்று, ஊமையாகப் பிறந்த ஒருவர், ஒரு சாதாரண மனிதனைப் போலவே, தொலைதூர நாட்டில் உள்ள ஒரு நண்பரை அழைக்க முடியும். இதற்குக் காரணம், ஒருபுறம் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி. மறுபுறம், தொலைபேசியின் வளர்ச்சி. இதில் மெய்சிலிர்ப்பதற்கு எதுவும் இல்லை. நவீன விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் துரித வளர்ச்சியே இதற்குக் காரணம் என்றால் மிகையாகாது.
அடுத்ததாக, அந்தக் காலக் குழந்தைகள் உலகம் கோல வடிவமானது என்பதை எப்படிக் கற்றுக்கொண்டார்கள் என்பதைப் பார்ப்போம். அக்காலத்தில், ஆசிரியர்கள் ஒரு குழந்தையிடம் அதிபரின் அறையில் வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு உருண்டையைக் கொண்டு வரச் சொல்வார்கள். அந்த உருண்டையை குழந்தைகள் வகுப்பறைக்குக் கொண்டு வருவதற்கு முண்டியடித்துக் கொள்வார்கள். அவர்கள் அந்த உருண்டையை எடுத்துவருவதானது, அவர்களுக்குள் அதீத மகிழ்ச்சியை உண்டுபண்ணுவதாக இருக்கும்.
நாங்கள் உயர் வகுப்புகளுக்குச் சென்றபோது, பூமி ஒரு நாளில் அதன் அச்சில் எவ்வாறு சுழல்கிறது? ஒரு வருடத்தில் சூரியனைச் எவ்வாறு சுற்றி வருகிறது? என்பதைக் செயன்முறை ரீதியாகக் கற்பிப்பதற்காக ஆசிரியர்கள் மெழுகுவர்த்திகளையும் தோடம்பழங்களையும் எவ்வாறு பயன்படுத்தினர் என்பது இன்னும் உள்ளத்தில் ஊஞ்சலாகின்றது.
கடற்கரைக்குச் சென்று கடலைச் சுட்டிக்காட்டி அது ஏன் ஒரு வட்டம் போல் இருக்கிறது என்று கேட்டபோது, உலகம் கோலமானது என்று ஆசிரியர்கள் எம்மை நம்ப வைக்க முயன்றதும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது. தேசியவாதியான கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸின் கடல் பயணங்களைக் குறிப்பிட்டு, கிழக்கில் இந்தியாவை அடைய எளிதான வழியைத் தேடி ஸ்பெயினிலிருந்து மேற்கு நோக்கி அத்லாண்டிக் பெருங்கடலைக் கடந்து அவர் எவ்வாறு பயணித்தார்? என்பதை விவரிப்பதன் மூலம் உலகம் கோலமானது என்று அவர்கள் எங்களை நம்ப வைக்க முயன்றதும் இன்னும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது.
ஆனால் அந்தக் காலத்தில் எந்தக் குழந்தையும் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி உலகத்தை ஒரு கோலமாக ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. உலகம் ஒரு ரொட்டித் துண்டு போல தட்டையாக இருக்கிறதா என்பதில் குழந்தையின் மனதில் ஒரு சந்தேகம் இருந்தது. கிரேக்க நாட்டவரான க்ளோடியஸ் தொலமி (கிமு 90 - கிமு 168) உலகம் தட்டையானது என்றும் மற்ற கோள்கள் பூமியைச் சுற்றி வருகின்றன என்றும் நம்பினார். கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸின் காலத்திலும் (1451-1506) கூட உலகம் தட்டையானது என்று விஞ்ஞானிகள் நம்பினர். போலந்து நாட்டைப் பிறப்பிடமாகக் கொண்டவரும், ஜெர்மன் நாட்டை வசிப்பிடமாககவும் கொண்ட நிக்கோலஸ் கோப்பர்நிக்கஸ் (1473-1543) மற்றும் இத்தாலிய கலிலியோ கலிலி (1564-1642) ஆகியோர் அந்தக் கட்டுக்கதையைச் சரிசெய்தனர்.
பல்கலைக்கழகமொன்றின் பேராசிரியர் ஒருவர், சில வருடங்களுக்கு முன்பு ஒருமுறை இவ்வாறு கூறினார்: 'இலங்கைக்கு அப்பால் கடல் இருக்கிறது என்று நான் நினைத்தேன். கடலுக்கு அப்பால் இந்தியா இருக்கிறது. இந்தியாவுக்கு அப்பால் ஒரு வௌிநாடு இருக்கிறது.'
ஆனால் இன்று பாலர் பாடசாலைக் குழந்தையிடம் உலகம் ரொட்டியைப் போல தட்டையாக இல்லையா? என்று கேட்டால், அவர் உங்களை 'பைத்தியக்காரரா நீங்கள்?' என்று கேட்பார். காரணம், இந்தக் காலக் குழந்தைகள் உலகம் உருண்டையானது என்பதை தொலைக்காட்சியில் அடிக்கடி பார்க்கிறார்கள். தொலைக்காட்சியின் மூலம் அவர்கள் அதிகமான விடயங்களைக் கற்றுக் கொள்கிறார்கள். இன்றைய குழந்தைகள் அன்று கற்றுக்கொண்டதை விட அதிகம் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். நவீன விஞ்ஞான - தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியினாலேயே அந்தக் குழந்தைகள் அவ்வாறான அறிவைப் பெற்றிருக்கிறார்கள் என்றால் அதில் உண்மையுள்ளது.
இப்போது விஞ்ஞான - தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி மக்களின் ஆயுட்காலத்தை எவ்வாறு பாதித்துள்ளது என்பதை ஆராய்வோம். அந்தக் காலத்தில், இலங்கையில் ஒரு குழந்தை இறக்காத வீட்டைக் கண்டுபிடிப்பது கடினமாக இருந்தது. ஆனால் இப்போதெல்லாம், பிறக்கும்போதோ அல்லது குழந்தைப் பருவத்திலோ ஒரு குழந்தை இறப்பதைக் கேள்விப்படுவது மிகவும் அரிதாக உள்ளது.
பொதுவாக, மிதவெப்ப மண்டலம் அல்லது மிதவெப்ப மண்டலத்தில் உள்ள நாடுகள்தான் உலகில் மனிதர்கள் வாழ மிகவும் பொருத்தமானவை. சூரியன் மறையாத பேரரசைக் கோரிய ஆங்கிலேயர்கள் எந்த நாடுகளிலிருந்து திரும்பி வரவில்லை என்பதைப் பார்க்கும்போது, அதை நீங்கள் கண்டுகொள்ளலாம். அவர்கள் ஆஸ்திரேலியா, நியூசிலாந்து, அமெரிக்காவிலிருந்து மட்டுமல்ல, தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்தும் திரும்பி வரவில்லை. அந்த நாடுகள் அனைத்தும் பெரும்பாலும் மிதவெப்ப மண்டலத்தில் அமைந்துள்ள நாடுகள். மிதவெப்ப மண்டலத்தில் உள்ள நாடுகளில், கிருமிகளை வளரும்தன்மை குறைவாக உள்ளது. அங்கு உணவுகள் விரைவாக கெட்டுப்போவதில்லை. எனவே, நோய்கள் பரவும் தன்மை மிகவும் குறைவாக உள்ளது. எனவே, தாய் - சேய் இறப்பு குறைவாக உள்ளது. எனவே, மிதவெப்ப மண்டலத்தில் உள்ள நாடுகளில், மனிதர்களின் ஆயுட்காலம் பொதுவாக அதிகமாக உள்ளது.
குறிப்பாக வெப்ப வலய நாடுகளில், அவ்வளவு மனித வாழ்விடம் இல்லை. வெப்பமண்டல நாடுகளில், வெப்பநிலை அதிகமாக இருக்கும் இடங்களில், பாக்டீரியாக்கள் அதிகமாக வளர்கின்றன. ஈக்கள் மற்றும் கொசுக்கள் போன்ற நோய் பரப்பிகள் உணவை சாப்பிடுகின்றன, இது உணவைக் கெடுக்கிறது. நோய்கள் வருவதற்கான வாய்ப்பும் வாய்ப்பும் அதிகம். மனிதர்களும் முன்கூட்டியே இறக்கின்றனர். பொதுவாக, வெப்பமண்டல நாடுகளில் மக்களின் ஆயுட்காலம் குறைவாக உள்ளது.
கிட்டத்தட்ட 200 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, 1796 ஆம் ஆண்டு, பிரிட்டிஷ் மருத்துவரான எட்வர்ட் ஜென்னர் பெரியம்மை தடுப்பூசியை உருவாக்கினார். இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நவீன பொது சுகாதாரத்தின் உச்சகட்டமாகும். இந்தக் கண்டுபிடிப்பின் விளைவாக, உலக சுகாதார நிறுவனம் 1979 ஆம் ஆண்டுக்குள் பெரியம்மை நோயை உலகிலிருந்து ஒழிக்க முடிந்தது.
1796 ஆம் ஆண்டு முதல் தடுப்பூசி கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்பு இலங்கையில் இறந்த ஒல்லாந்து நாட்டினரின் கல்லறைக் கற்களை கொழும்பு கோட்டையில் உள்ள ஒல்லாந்து அருங்காட்சியகத்தில் காணலாம். கி.பி 1656 - 1796 காலத்தைச் சேர்ந்த இந்தக் கல்லறைக் கற்கள், புறக்கோட்டையில் உள்ள ஒரு பழைய ஒல்லாந்து கல்லறையில் (தற்போதைய புறக்கோட்டை காவல் நிலையம் அமைந்துள்ள இடத்தில்) கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
இந்த கல்லறைகளில் ஒல்லாந்து இராணுவ அதிகாரிகள், வர்த்தக அதிகாரிகள், எழுத்தாளர்கள், புத்தக விற்பனையாளர்கள் அல்லது மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் பற்றிய விவரங்கள் உள்ளன. ஒல்லாந்தரின் கீழ் பணியாற்றிய ஒரு சிங்களவர் பற்றிய விளக்கமும் அக்கற்களில் ஒன்றில் காணப்படுகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
| எண் | பெயர் | பிறப்பு – மரணம் | வயது |
|---|---|---|---|
| 1 | திரு. யோதன்னஸ் சிட்ரிக் | 1668 – 1708 | 39 |
| 2 | திரு. ஜார்ஜ் கோவியர் | — | 62 |
| 3 | திரு. கார்னெலிஸ் ஹேன் கோப் | 1674 – 1702 | 38 |
| 4 | திரு. கானரி டயர் | 1655 – 1702 | 47 |
| 5 | திருமதி. இசபெல்லா டயர் | 1664 – 1694 | 30 |
| 6 | திருமதி. மரியா மொண்டல் | 1664 – 1693 | 29 |
| 7 | திரு. லூயிஸ் பெர்னாண்டோ டி பொன்சேகா | 1668 – 1725 | 57 |
| 8 | திரு. பீட்டர் ரூஸ் | 1656 – 1705 | 49 |
| 9 | ஜோனா மரியா வூ | 1707 – 1728 | 21 |
| 10 | திரு. கைசர் வான் கீஸ்லுபெர்க் | 1619 – 1663 | 44 |
| 11 | திரு. வேண்டர்பர்க் | 1660 – 1703 | 43 |
| 12 | திரு. ரெவெல் விமர்சனம் | 1684 – 1706 | 22 |
| 13 | சிகிஸ் மண்டஸ் மூர் | 1639 – 1689 | 50 |
| 14 | திருமதி. டொமித்தா ஹல்ஸ் | 1681 – 1721 | 40 |
| 15 | திருமதி. கொர்னேலியா சைபர்விஸ் | 1691 – 1713 | 22 |
| 16 | பெரெண்ட் வில்லெம் (குழந்தை) | 1772 – 1774 | 2 |
| 17 | திருமதி. விரின் கெர்டியர் | 1668 – 1697 | 29 |
| 18 | அட்டா ஹோப்லான் | 1691 – 1720 | 29 |
| 19 | திரு. பாஸ்குவல் டி ஓர்டா | 1667 – 1697 | 30 |
| 20 | டொன் மிகுவல் சமரகோன் | 1676 – 1724 | 48 |
| 21 | திரு. ஜோஹன்னஸ் ஹுய்ஸ்மேன் | 1670 – 1709 | 39 |
| 22 | மாண்புமிகு ஜேக்கப் பீட்டர்ஸ் லூஸ் | 1656 – 1702 | 46 |
| 23 | கத்தரினா புருனெக் | 1659 – 1680 | 21 |
| 24 | திருமதி. லவினா ப்ரூவர் | 1633 – 1701 | 68 |
| 25 | திருமதி. மரியா வூர்ஸ் | 1607 – 1695 | 88 |
| 26 | திரு. ஜான் ஜெரார்டின் | 1665 – 1688 | 23 |
| 27 | திரு. கார்னெலிஸ் ஜெரார்ட் வான் கம்பன் | 1665 – 1688 | 23 |
| காலப்பிரிவு | ஆண்களின் ஆயுட்காலம் (ஆண்டுகள்) | பெண்களின் ஆயுட்காலம் (ஆண்டுகள்) |
|---|---|---|
| 1920 – 1922 | 33 | 21 |
| 1945 – 1947 | 47 | 45 |
| 1952 | 58 | 56 |
| 1962 – 1967 | 63 | 64 |
| 1980 – 1982 | 68 | 72 |
| 1990 | 70 | 75 |
| 2010 | 72 | 76 |
| நாடு / பகுதி | சராசரி ஆயுட்காலம் (வருடங்கள்) |
|---|---|
| ஜப்பான் | 82.6 |
| ஹொங்கொங் | 82.2 |
| ஐஸ்லாந்து | 81.8 |
| சுவிட்சர்லாந்து | 81.7 |
| அவுஸ்திரேலியா | 81.2 |
| நெதர்லாந்து | 81.1 |
| ஸ்பெய்ன் | 80.9 |
| சுவீடன் | 80.9 |
| இஸ்ரேல் | 80.7 |
| மக்கா | 80.7 |
| பிரான்சு | 80.7 |
மூலநூல் - ළමයින් හොද මිනිසුන් කරන්නේ කෙසේද? - ටී.එම්. ප්රේමවර්ධන
தமிழில் - கலைமகன் பைரூஸ்
© 2025 | Pariwarthanam | Kalaimahan Fairooz
Translated content – All rights reserved
0 கருத்துகள்:
கருத்துரையிடுக