குழந்தைகளின் எதிர்காலம்: பெற்றோரின் பயம் நியாயமானதா? | குழந்தை மன ஆரோக்கியம் – ஒரு சமூகப் பார்வை

1. குழந்தைகள் மீதான துஷ்பிரயோகம் அதிகரித்து வருகிறது.

இந்த நேரத்தில் பல பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலம் குறித்து பயப்படுகிறார்கள் என்பதைக் காணலாம். அதில் ஏதேனும் உண்மை இருக்கிறதா?

2008 ஆம் ஆண்டு உலகளாவிய மாணவர் சுகாதார கணக்கெடுப்பின்படி, 13-15 வயதுடைய குழந்தைகளில் கிட்டத்தட்ட 50% பேர்

2007 ஆம் ஆண்டில் ஒரு முறையாவது சண்டையில் ஈடுபட்டுள்ளனர் அல்லது உடல் ரீதியாக தாக்கப்பட்டுள்ளனர்.

டிசம்பர் 2007 இல் மற்றொரு குழந்தையிடமிருந்து எந்த வகையான உதவியும் பெறாத குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை சுமார் 15% ஆகும். அதேபோல், அதே காலகட்டத்தில், சுமார் 20% குழந்தைகளுக்கு தனிமைப்படுத்தப்பட்ட காலத்தில் தங்கள் பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலர்கள் என்ன செய்தார்கள் என்பது தெரியாது.

2007 ஆம் ஆண்டில், தொடர்ந்து அல்லது அடிக்கடி, தங்களுக்கு தந்தை அல்லது தாய் இல்லை என்று உணர்ந்த குழந்தைகளின் சதவீதம் 7% ஆகும். நண்பர்கள் இல்லாத குழந்தைகளின் சதவீதம் சுமார் 5% ஆகும்.

மேலும், 2007 ஆம் ஆண்டில் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட முறை தற்கொலை செய்து கொள்ள கடுமையாக யோசித்த குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை சுமார் 10% ஆகும்.

கொழும்பு மியூசியஸ் கல்லூரியில் ஆசிரியர் கழிப்பறையில் தனது டையால் தூக்குப்போட்டு தற்கொலை செய்து கொண்ட சிறுமிக்கு 14 வயது. ஒரு நாள் கழித்து, கொழும்பு டட்லி சேனநாயக்க கல்லூரியைச் சேர்ந்த ஒரு சிறுமியும் தற்கொலை செய்து கொண்டார். அவளுக்கும் 13-15 வயது இருக்கும். கூடுதலாக, பிற வயதுடைய குழந்தைகளும் தற்கொலைக்கு தூண்டப்படுவதைக் காணலாம்.

தற்கொலை செய்து கொள்ளும் குழந்தைகளின் தனித்தன்மை என்னவென்றால், ஏழைக் குடும்பங்கள் மற்றும் பணக்காரக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்த குழந்தைகளும், படிப்பறிவில்லாத பெற்றோர்கள் மற்றும் படித்த பெற்றோரிடமிருந்து வரும் குழந்தைகளும் தற்கொலை செய்து கொள்வதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம்.

இது தவிர, இந்தக் குழந்தைகள் குழந்தைகளைப் பெறுவதிலும், பாலியல் செயல்களில் ஈடுபடுவதிலும், பல்வேறு திரைப்படங்கள் மற்றும் படங்களைப் பார்ப்பதிலும், போதைப்பொருட்களைப் பயன்படுத்துவதிலும், திருடுவதிலும், குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடுவதிலும் அதிக நாட்டம் கொண்டிருப்பதைக் காணலாம். குழந்தைகள் பொதுவாக தங்கள் மனதில் இருக்கும் ஆர்வத்தின் காரணமாக இதுபோன்ற செயல்களைச் செய்ய விரும்புவதில் ஆச்சரியமில்லை. இருப்பினும், குழந்தைகள் ஆர்வத்திற்காக இதுபோன்ற செயல்களைச் செய்வதில் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை, மாறாக வேடிக்கைக்காகவே ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள். இது ஒரு தேசிய பேரழிவாக மாறி வருகிறது.

அந்த நேரத்தில் இந்தியாவில் சமூகப் பேரிடராக மாறியதால், சிந்தனையற்ற இன்பத்தை ஏழு கொடிய பாவங்களில் ஒன்றாக மகாத்மா காந்தி அறிவித்தார். மகாத்மா காந்தி பெயரிட்ட ஏழு கொடிய பாவங்கள் பின்வருமாறு:

• கொள்கைகள் இல்லாத அரசியல்
• கடின உழைப்பின்றிக் குவிந்த செல்வம்
• மனதில்லாத வேடிக்கை
• ஒழுக்கம் இல்லாத கல்வி
• நெறிமுறையற்ற வர்த்தகம்
• கருணை இல்லாத விஞ்ஞானம் 
• தியாகம் இல்லாத வழிபாடு

எனவே, தங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலம் குறித்து பெற்றோரின் மனதில் இருக்கும் பதட்டத்தை ஒரு நியாயமான பயமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும், ஒரு சோகமாக அல்ல. ஆனால் கவலைப்படுவது யாருக்கும் தீங்கு விளைவிப்பதைத் தவிர வேறு எந்த நன்மையையும் செய்யாது. எனவே, குழந்தைகளை எப்படி நல்லவர்களாக மாற்றுவது, அவர்களுக்கு எப்படி பாதுகாப்பை வழங்குவது என்ற கேள்விகளுக்கு எப்படியாவது பதில்களைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

குழந்தைகள் நல்லவர்களாக மாற, அவர்களின் உடல் ஆரோக்கியமும் மன ஆரோக்கியமும் மிக முக்கியம், ஆனால் குழந்தைகள் நல்லவர்கள் அல்ல.

குழந்தைகளை மனிதர்களாக மாற்றுவது எப்படி என்ற கேள்விக்கு பதிலளிப்பது எப்போதையும் விட முக்கியமானது என்பதால், இந்தப் புத்தகம் குழந்தைகளின் மன ஆரோக்கியத்தில் கவனம் செலுத்துகிறது.

ஒரு செடி வளரவும் மலரவும் காற்று, தண்ணீர், உரம் மற்றும் சூரிய ஒளி தேவைப்படுவது போல, ஒரு குழந்தை வளர்ந்து சிறந்த மனிதனாக மாற பாசம், கவனிப்பு, ஓய்வு மற்றும் சுதந்திரம் தேவை.

நான்கு தேவைகள், அதாவது, 686550. கவனிப்பு, ஓய்வு மற்றும் ஐந்து சுதந்திரத்தை தீர்க்கமாக பாதிக்கும் இரண்டு காரணிகள் உள்ளன. ஒன்று நவீன அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் தொடர்ச்சியான வளர்ச்சி. மற்றொன்று தடையற்ற சந்தை போட்டி.

நவீன விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி குழந்தைகளின் உளவியல் தேவைகளில் நேர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளதாகத் தெரிகிறது. இதற்கு நேர்மாறாக, சுதந்திர சந்தைப் போட்டி குழந்தைகளின் உளவியல் தேவைகளில் எதிர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளதாகத் தெரிகிறது. நவீன விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்தே இலங்கையில் குழந்தைகளின் மனதில் செல்வாக்கு செலுத்தி வருகிறது. ஆனால் 1970களின் பிற்பகுதியிலிருந்து சுதந்திர சந்தைப் போட்டி இலங்கையில் குழந்தைகளின் மனதில் செல்வாக்கு செலுத்தி வருகிறது.

எனவே, 1970 ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் இருந்த சமூகம் அந்தக் காலகட்டத்தில் இருந்த சமூகத்திலிருந்து மிகவும் வேறுபட்டது. எனவே, அந்தக் காலத்தில் இருந்த சமூகத்தையும் இன்றைய சமூகத்தையும் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதன் மூலம், ஏற்பட்டுள்ள வேறுபாட்டைப் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

முதலில், நவீன விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி இலங்கை சமூகத்தை எவ்வாறு பாதித்துள்ளது என்பதை ஆராய்வோம். விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழில்நுட்பத்தின் வளர்ச்சி இலங்கை குழந்தைகளின் மனதில் எவ்வாறு நேர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இது உதவும்.

தொடர்ச்சியை அடுத்த கட்டுரையில் காண்போம். 

மூலநூல் - ළමයින් හොද මිනිසුන් කරන්නේ කෙසේද?  - ටී.එම්. ප්‍රේමවර්ධන

தமிழில் - கலைமகன் பைரூஸ்

© 2025 | Pariwarthanam | Kalaimahan Fairooz  

Translated content – All rights reserved