பௌத்த பேரினவாதத்தின் புதிய கூக்குரல்! - கலைமகன் பைரூஸ்
இலங்கை அரசியல் வரலாற்றில் 'மதம்' மற்றும் 'தேசியவாதம்' என்ற இரு கூர்மையான ஆயுதங்கள் எப்போதும் சாமானிய மக்களின் உணர்வுகளைத் தூண்டிவிட்டு, அதிகார நாற்காலிகளைக் கைப்பற்றப் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளன. அதன் உச்சக்கட்ட வெளிப்பாடாகவே பொதுபல சேனா போன்ற அமைப்புகளும், கலகொட அத்தே ஞானசார தேரர் போன்ற நபர்களின் நடவடிக்கைகளும் அமைந்திருந்தன.
இன்று ஞானசாரவின் காவி உடை கழற்றப்பட்டு சிறைத்தண்டனை அனுபவிக்கும் சூழல் உருவாகியிருப்பதும், அதேவேளை இலங்கையின் ஜனாதிபதியாக அநுர குமார திசாநாயக்க அரியணை ஏறியிருப்பதும், தங்களை "மதத்தின் காவலர்கள்" என்று அழைத்துக்கொண்ட சில பௌத்த தீவிரவாதத் துறவிகளின் வயிற்றில் புளியைக் கரைத்துள்ளது. இன்று அவர்கள் அநுர குமார திசாநாயக்கவை நோக்கி விரல் நீட்டுவதும், கூக்குரலிடுவதும் வெறும் மதம் சார்ந்த கவலை அல்ல; மாறாக, இழந்துபோன தங்கள் சுயநல அரசியல் அதிகாரத்தின் அலறல் மட்டுமே!
1. குற்றங்கள் மறைக்கப்பட்டு, மதத்தின் பின்னால் ஒளிந்துகொள்ளும் தந்திரம்:
இலங்கையில் பல தசாப்தங்களாக நிலவிவரும் மிகப்பெரிய சாபம் – துறவி உடை அணிந்துவிட்டால் அவர் எந்தக் குற்றம் செய்தாலும் தப்பித்துவிடலாம் என்ற பிம்பம் தான். சிறுபான்மை மக்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளைத் தூண்டுவது, மத நல்லிணக்கத்தைச் சீர்குலைப்பது, சட்டத்தையும் ஒழுங்கையும் கையில் எடுத்துக்கொண்டு செயல்படுவது எனப் பல அநீதிகளைச் செய்த நபர்கள், சட்டத்தின் பிடியில் இருந்து தப்பிக்க எப்போதும் ஓடி ஒளிவது 'பௌத்த மதத்தின்' பின்னால் தான்.
ஞானசார தேரர் மீதான சட்ட நடவடிக்கைகள் என்பது பௌத்த மதத்திற்கு எதிரான நடவடிக்கை அல்ல; அது "சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்" என்ற ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைப் பண்பு. ஆனால், தங்கள் சொந்தக் குற்றங்களை மறைப்பதற்காக, "பௌத்தத்திற்கு ஆபத்து", "துறவிகள் வேட்டையாடப்படுகிறார்கள்" என்று கூக்குரலிடுவது இவர்களின் வழக்கமான தந்திரமாகிவிட்டது.
2. அநுரவின் பிறப்பின் மீது தாக்குதல்: அரசியல் நாகரிகமற்ற நிலையின் உச்சம்!
ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்கவின் நிர்வாகத்தையும், அவரின் ஊழலுக்கு எதிரான கொள்கைகளையும் கொள்கை ரீதியாக எதிர்கொள்ள முடியாத பௌத்த தீவிரவாதத் தரப்பினர், இப்போது அவரின் பிறப்பின் மீதும், குடும்பப் பின்னணியின் மீதும் சேற்றை வாரிப் பூசத் தொடங்கியுள்ளனர்.
ஒரு நாட்டின் தலைவரை அவரின் கொள்கை, ஆட்சிமுறை, பொருளாதாரம் மற்றும் ஜனநாயக செயல்பாடுகளை வைத்து விமர்சிப்பதே ஆரோக்கியமான அரசியல். அதை விடுத்து, தனிமனிதத் தாக்குதல்களிலும், பிறப்புச் சான்றிதழ் அரசியல் செய்வதிலும் இறங்குவது, இந்தத் துறவிகளின் அரசியல் மற்றும் சமூக முதிர்ச்சியின்மையை அப்பட்டமாகக் காட்டுகிறது. கொள்கையால் வெல்ல முடியாதவர்கள் எப்போதும் தனிமனிதத் தாக்குதலையே கையில் எடுப்பார்கள் என்பதற்கு இதுவே சான்று.
3. அரசியலில் மதத்திற்கான இடம்: பௌத்த மேலாதிக்கமா? உண்மையான தர்மமா?
"அரசியலில் பௌத்த மதத்திற்கு இடம் கொடுக்கப்படவில்லை; அரசியலமைப்பில் பௌத்த மதத்திற்கே முதன்மை இடம் வழங்கப்பட வேண்டும்" என்பது இவர்களின் முக்கிய குற்றச்சாட்டாக உள்ளது.
இங்கு எழும் கேள்வி என்னவெனில்:
பௌத்தம் போதிப்பது என்ன? அன்பையும், கருணையையும், சமத்துவத்தையும், வன்முறையற்ற வாழ்வையுமா? அல்லது சிறுபான்மையினரை ஒடுக்குவதையும், வெறுப்பைப் பரப்புவதையும், அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதையுமா?
அரசியலமைப்பின் 9-வது பிரிவின் படி, பௌத்த மதத்திற்கு இலங்கையில் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டு பாதுகாக்கப்படுகிறது என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை. ஆனால், "பௌத்தத்திற்கு முன்னுரிமை" என்பது மற்ற மதத்தவர்களை இரண்டாம் தரக் குடிமக்களாக நடத்துவதோ அல்லது துறவிகள் நாட்டின் சட்டத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் என நினைப்பதோ அல்ல.
உண்மையான பௌத்த தர்மத்தை நிலைநாட்டுவது என்பது பேரினவாதத்தைக் கக்குவது அல்ல; மாறாக, நாட்டில் வாழும் தமிழ், முஸ்லிம், மலையக மற்றும் சிங்கள மக்கள் அனைவரும் சம உரிமையுடன் வாழக்கூடிய ஒரு சூழலை உருவாக்குவதே ஆகும்.
4. அநுரவின் வருகையும், மாற்றத்தை விரும்பும் புதிய தலைமுறையும்:
இலங்கை மக்கள், குறிப்பாக புதிய தலைமுறையினர் (System Change விரும்பியவர்கள்), மதவாதத்தையும் இனவாதத்தையும் மூலதனமாகக் கொண்டு அரசியல் செய்த பழைய அரசியல்வாதிகளை முற்றாக நிராகரித்துவிட்டனர்.
பொருளாதாரச் சீரழிவு: மதவாத அரசியல் பேசிக் கொண்டு நாட்டைப் பாதாளத்தில் தள்ளிய பழைய ஆட்சியாளர்களின் முகத்திரையை மக்கள் கிழித்து எறிந்துவிட்டார்கள்.
மதவாதத்திற்குச் சம்மட்டி அடி: இத்தனை காலம் பௌத்த மேலாதிக்கப் பேச்சைக் கேட்டு ஏமாந்த சிங்களப் பொதுமக்கள், இன்று "எங்களுக்குத் தேவை ஊழலற்ற நிர்வாகமும், பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையுமே தவிர, வெறுப்பு அரசியல் அல்ல" என்பதை அநுர குமார திசாநாயக்கவுக்கு வழங்கிய மக்களின் ஆணைய மூலம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளனர்.
அநுர குமார திசாநாயக்கவின் அரசு, மதச் சார்பற்ற, ஊழலற்ற, சட்டத்தின் ஆட்சியை நிலைநிறுத்தும் திசையில் நகர்வதைக் கண்டு, இத்தனை காலம் மதத்தின் பெயரால் பிழைப்பு நடத்திய சக்திகளுக்குத் தங்கள் எதிர்காலம் கேள்விக்குறியாக மாறியுள்ளது. அதன் வெளிப்பாடே இன்று ஜனாதிபதியை நோக்கி உயர்த்தப்படும் விரல்களும், வீண் குற்றச்சாட்டுகளும் ஆகும்.
சுருங்கச் சொன்னால்,
கலகொட அத்தே ஞானசார போன்றவர்களின் வீழ்ச்சியும், அதைக் கண்டு கூச்சலிடும் துறவிகளின் கூக்குரலும் இலங்கை அரசியலில் ஒரு புதிய அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கின்றன.
மதம் என்பது தனிமனிதனின் ஆன்மீக வளர்ச்சிக்கும், மன அமைதிக்கும் உரியதே தவிர, அது அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்கான குறுக்கு வழியோ அல்லது குற்றங்களை மறைக்கும் கேடயமோ அல்ல. அநுர குமார திசாநாயக்கவின் அரசாங்கம் இந்த மதவாத அச்சுறுத்தல்களுக்குப் பணியாமல், சட்டத்தின் ஆட்சியை இலங்கையின் அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் சமமாக நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும்.
இனவாதமும் மதவாதமும் அற்ற, அனைத்து இன மக்களும் கண்ணியத்துடன் வாழக்கூடிய ஒரு "புதிய இலங்கையை" கட்டியெழுப்புவதே தற்போதைய தேவையாகும். கூச்சலிடும் பேரினவாத சக்திகளை வரலாறு குப்பைத் தொட்டியில் தள்ளும் நாள் வெகுதொலைவில் இல்லை!
- தமிழன்புடன், கலைமகன் பைரூஸ்
#SriLankaPolitics #AnuraKumaraDissanayake #AKD #BuddhismAndPolitics #LawAndOrder #SystemChangeSL #NoToRacism #SriLanka #highlight #followerseveryone






0 கருத்துகள்:
கருத்துரையிடுக